Programy multimedialne, karty pracy i gry wspierające ucznia ze specyficznymi trudnościami w czytaniu, pisaniu i liczeniu – od profilaktyki w klasach I–III, przez terapię pedagogiczną w klasach IV–VIII, po wsparcie uczniów szkół ponadpodstawowych.

Specyficzne trudności w uczeniu się

Dysleksja (trudności w czytaniu), dysortografia (trudności z poprawną pisownią), dysgrafia (trudności z poziomem graficznym pisma) i dyskalkulia (trudności w uczeniu się matematyki) to specyficzne trudności w uczeniu się. Występują u uczniów w normie intelektualnej, mimo właściwej nauki i ćwiczeń – wynikają z odmiennego funkcjonowania procesów poznawczych, takich jak percepcja wzrokowa i słuchowa, pamięć, koordynacja wzrokowo-ruchowa czy przetwarzanie fonologiczne.

Wczesne sygnały można zauważyć już w przedszkolu i klasach I–III: trudności z rymowaniem i dzieleniem słów na sylaby, mylenie liter o podobnym kształcie lub brzmieniu, bardzo wolne tempo czytania, odwracanie cyfr, kłopoty z zapamiętaniem kolejności dni tygodnia czy tabliczki mnożenia. Uczniów z takimi sygnałami określa się jako dzieci z grupy ryzyka – i właśnie wtedy wsparcie przynosi najlepsze efekty.

Opinia poradni i dostosowania

Opinię o specyficznych trudnościach w uczeniu się poradnia wydaje uczniowi nie wcześniej niż po ukończeniu klasy III szkoły podstawowej. Na jej podstawie nauczyciele dostosowują wymagania edukacyjne – np. sposób oceniania prac pisemnych, czas na wykonanie zadań, formę sprawdzania wiedzy – a uczeń może korzystać z dostosowań warunków egzaminu ósmoklasisty i maturalnego, zgodnie z komunikatem dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.

W szkole uczeń otrzymuje pomoc w formie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych (do 5 uczestników) lub dydaktyczno-wyrównawczych (do 8 uczestników). Dostosowanie wymagań nie oznacza obniżenia ich poziomu – chodzi o umożliwienie uczniowi wykazania się wiedzą w sposób, który nie jest blokowany przez jego trudność.

Dostosowania na lekcjach

• dłuższy czas na czytanie i pisanie, mniejsza liczba zadań o tej samej wartości,
• czytelne materiały: większa czcionka, wyraźny układ, mniej tekstu na stronie,
• odpytywanie ustne zamiast pisemnego tam, gdzie to możliwe; niewymaganie głośnego czytania przy klasie bez przygotowania,
• ocenianie prac przede wszystkim za treść, a błędów ortograficznych – zgodnie z ustaleniami z opinii,
• w matematyce: dostęp do tabeli mnożenia i wzorów, konkretne pomoce manipulacyjne, rozbijanie zadań tekstowych na kroki,
• systematyczne, krótkie ćwiczenia zamiast jednorazowych dużych prac.

Jakie programy i pomoce wybrać?

Klasy I–III – profilaktyka i nauka podstaw

Umiem czytać, Umiem pisać i Umiem liczyć to zestawy interaktywnych ćwiczeń, gier i kart pracy wspierających sylabizowanie, analizę i syntezę, grafomotorykę, pamięć i koncentrację. Eduterapeutica Lux SPE 1–3 i Escape Room SPE 1–3 pomagają prowadzić zajęcia z uczniami z różnymi trudnościami.

Dysleksja i dysortografia

Eduterapeutica Lux Dysleksja (pakiet lub online) oraz mTalent Dysleksja 6+, 11+ – z modułami diagnostycznymi i terapeutycznymi – zawierają ćwiczenia percepcji, czytania, pisowni i pamięci. Dysleksja – karty pracy to materiał do kopiowania na zajęcia korekcyjno-kompensacyjne.

Dyskalkulia i trudności matematyczne

Eduterapeutica Lux Dyskalkulia, mTalent Potrafię. Obszar matematyczny (klasy 4–6), Już umiem Matematyka i Węzły Matematyki pomagają zrozumieć podstawowe pojęcia – liczby, działania, figury, pole i objętość – z wykorzystaniem modeli i ćwiczeń interaktywnych.

Motoryka mała i grafomotoryka

Zestawy SPAGHETTI EDU, GĄSIENICE, Rollo i TIXI wspierają chwyt pisarski, precyzję ruchów i koordynację wzrokowo-ruchową – ważne przy dysgrafii i u młodszych uczniów.

Uczniowie starsi

mTalent Trudności szkolne. Program dla młodzieży oraz Eduterapeutica SPE Nastolatki to materiały dla uczniów szkół ponadpodstawowych z dysleksją i innymi trudnościami w uczeniu się.

Współpraca z rodzicami

Uczeń ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się potrzebuje codziennych, krótkich ćwiczeń – kilkanaście minut dziennie przynosi lepsze efekty niż długa nauka raz w tygodniu. Warto przekazać rodzicom wskazówki, jak czytać z dzieckiem (na zmianę, z podziałem na role, z audiobookiem), jak ćwiczyć pisownię w formie gier i jak wspierać naukę matematyki na przedmiotach codziennego użytku. Równie ważne jest dbanie o motywację: docenianie wysiłku i postępów, a nie tylko wyników.

Gotowe zestawy

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Od kiedy można zdiagnozować dysleksję?

Opinię o specyficznych trudnościach w uczeniu się poradnia wydaje nie wcześniej niż po ukończeniu klasy III szkoły podstawowej. Wcześniej mówi się o ryzyku dysleksji – i właśnie wtedy warto rozpocząć ćwiczenia.

Jakie zajęcia przysługują uczniowi z dysleksją?

Najczęściej zajęcia korekcyjno-kompensacyjne (do 5 uczestników) lub dydaktyczno-wyrównawcze (do 8 uczestników), a także dostosowanie wymagań edukacyjnych i warunków egzaminów zewnętrznych.

Czy dyskalkulia uprawnia do dostosowań na egzaminie?

Tak – uczeń z opinią o specyficznych trudnościach w uczeniu się, w tym w uczeniu się matematyki, może korzystać z dostosowań określonych w komunikacie dyrektora CKE.

Czy programy nadają się do pracy z całą klasą?

Programy Umiem czytać, pisać i liczyć zawierają ćwiczenia klasowe i gry do monitora interaktywnego, a programy terapeutyczne – ćwiczenia indywidualne i grupowe. Szczegóły licencji podajemy na kartach produktów.

Czy dysleksja to wynik lenistwa lub złej nauki?

Nie. Specyficzne trudności w uczeniu się występują u uczniów w normie intelektualnej mimo właściwej nauki i wynikają z odmiennego funkcjonowania procesów poznawczych. Systematyczna terapia i dostosowania pozwalają je skutecznie kompensować.